pappa's en mamma's

Lidia: Shamim voelt zich vrijer

2011-07-10T22:06:00.001+02:00

Gisteren was een enorm succes, in ieder geval voor ons en ons gezin. Moeder shamim vertelde dat zij, sinds ze voor het eerst bij ons was, zich vrijer is gaan voelen. Zij doet haar haardoekje af en zij heeft nu vriendinnen waar zij mee praat, zingt en danst. Ik kan je vertellen dat dat heeeeeel mooi klinkt. Ik liet de familie en hun vrienden horen hoe Annechien en ik zingen bij het optreden van de Dijk en dat was natuurlijk erg lachen, want dat was errug vals. Shamim vertelde ook dat zij vaker gevoelens van geluk ervaart, wanneer zij haar man ziet lachen en wanneer hij hard oefent aan zijn Nederlandse taal. Ook ervaart zij bijvoorbeeld geluk als zij Steffi en Narges samen ziet spelen en kletsen. Zo vertelde zij ook dat ze nu kan genieten en dat ze durft te zingen en dansen met haar vriendin. Ik zei dat ik dat niet eens durf, omdat ik dan verlegen ben. Dan vinden zij mij maar raar, zij geloofden mij niet.
Het was weer erg gezellig en ook laat geworden, we gingen super voldaan naar huis.

2011-07-10T22:04:00.001+02:00

Joy!

2011-07-10T22:02:00.003+02:00

Kom maar op!

2011-07-10T22:01:00.000+02:00

Pappa's en mamma's op excursie door het Jisperveld

Gezinnen ontmoeten elkaar op azc Alkmaar

2011-05-17T11:13:00.001+02:00

Mamma's Kadra en Chantala

2011-05-17T11:12:00.000+02:00

Riciotti-orkest in azc Alkmaar

2011-05-17T11:07:00.000+02:00

hiii

Dan kan het denken even stoppen

2011-05-17T11:00:00.002+02:00

Hai,

We hebben gisteren een reuze middag gehad, en er waren vele blije kinderen lekker bezig. Een groot compliment voor het Riciotti-orkest en de knutsel-oma Lieske. De kids zijn heel blij met hun geverfde glaswerk, staat thuis te pronken op tafel. We hebben na het concert bij ons gezin op het azc heerlijk gegeten, gelachen, gepraat en gespeeld. Mohamed speelt erg goed schaak en heeft zelfs gewonnen van Simon. De papa heeft ook gelachen en heeft Mohamed geholpen met schaken. Als zij een spel spelen, dan denken zij even niet aan nare dingen, dan kan het denken even stoppen, vertelde shamim.

tot ziens weer
groetjes Lidia

Hallo, wij zijn de familie Schijf...

2011-04-12T19:44:00.002+02:00

...en a.s zondag komen Shamim en haar vier kinderen bij ons op bezoek. Gewoon lekker rondom ons huis. Praten, spelen en eten.
Shamim wil alles weten hoe wij leven, dit is natuurlijk wat wij haar kunnen laten zien. We hebben regelmatig contact met elkaar via sms, en zo kregen wij het gelukkige bericht dat hun vader/echtgenoot is gesignaleerd in Nederland en dat zij zelfs hun vader/echtgenoot hebben gezien en gesproken. Ook worden er grapjes gemaakt. Narges, de tienjarige dochter is een boefje, want zij had mij een sms gestuurd en dat ging zo: hi, ik ben Narges, vandag ik was bodsing gehad. O jee, dacht ik en sms haar snel terug met de vraag: tegen een auto? heb je pijn? en zij sms-te mij toen terug met: 1april, ha ha

het gaat leuk zo, tot gauw weer

liefs lidia

Khadra belde!

2011-04-12T19:42:00.000+02:00

En Khadra (de Somalische vrouw) belde mij net zelf, Zij vertelde dat haar dochter heel happy was met de 4 dochters van Chantala. Ze vroeg hoe gaat het nu verder, wanneer zie ik ze weer?

Monique en Roland ontmoeten Gohar en Albert

2011-04-12T19:40:00.001+02:00

Monique gesproken ook zij had een mooi verhaal. Zij hadden het gezin uit Armenie gehad. Het was zaterdag heerlijk weer, dus ze hadden gevaren en van de zon genoten. Flint had een klik met het David, ze hebben ongelooflijk lekker gespeeld.
De dochter van Monique zat bij Albert op schoot met een landkaart. En vroeg hem van alles: waar woonden jullie dan? En waar ben je geboren en Albert maar vertellen, het was prachtig vertelde Monique. Er zijn daar ook al plannen gemaakt voor later, Monique gaat taarten bakken met Gohar en Albert en Roland gaan misschien de Dam tot Dam hardlopen. Wat gaaf allemaal.

Lidia

2011-04-12T19:38:00.001+02:00

Had gister Lidia aan de lijn. Zij had zaterdag haar gezin op bezoek gehad. Het was mooi en goed. Alles rustig aan en Lidia merkte dat ze vooral niet te veel moest doen en aanbieden. Ze hebben heerlijk gegeten en de kinderen hebben met zijn allen super gespeeld. Lida merkte dat de moeder erg moe was en heeft haar lekker in een stoeltje in de zon gezet, meer was niet nodig, Het was goed zo. Het gezin voelt zich gesteund door het gezin van Lidia. Over 2 weken krijgen zij te horen of zij een status krijgen.

Pappa's en mamma's eten Oeigoerse rijst en Ethiopische pannekoeken

2011-03-23T22:15:00.004+01:00

Op 6 maart 2011 is weer een nieuwe reeks ontmoetingen gestart voor het Pappa's en mamma's project van de Vrolijkheid
Vijf Nederlandse gezinnen ontmoeten vijf gezinnen die naar Nederland gevlucht zijn. Hoe overleef je als ouder in een samenleving die niet op je zit te wachten? Hoe geef je je kinderen een genuanceerd wereldbeeld mee? Hoe maak je je dromen waar als je moet wachten op de juiste papieren?

De organisatie van het project is flink uitgebreid. Alle pappa's en mamma's die in 2010 hebben meegedaan staan op 6 maart klaar om de nieuwe deelnemers gastvrij te onthalen. In totaal waren we met dertig kinderen en vijfendertig volwassen. Een behoorlijk gemixt gezelschap met achtendertig Nederlanders, drie Ethiopiers, twee Somaliers, zeven Afghanen, vier Oeigoeren, acht Irakezen en vier Armeniers. Vlak voor drieen komen uit alle deuren op het azc mensen opgedoft met grote schalen en pannen een beetje gespannen, maar vooral verheugd. Met de hele groep lopen we naar het buurthuis om de hoek.
De middag is intens. Dertig kinderen in de leeftijd van 9 maanden tot vijftien jaar krijgen een trommelworkshop van Jeroen Booij.

Een kleine impressie van de ontmoetingen die hebben plaats gevonden:

Lydia vraagt aan de Afghaanse moeder waar zij aan is gekoppeld wat zij het liefst tijdens de volgende ontmoeting zou willen doen: 'Ik wil kijken hoe jij het doet. Ik wil jou leven zien. Dat is genoeg.'

Sara (mamma uit Irak, deelnemer van 2010) was dolblij dat ze iedereen weer kon zien. Eindelijk. Sara staat er compleet anders bij dan vorig jaar. Een zelfstandige, mooi aangeklede vrouw die de toekomst positief tegemoet ziet en weer mensen durft te vertrouwen. Deze middag is goed voor haar netwerk. Zo ontmoette ze Chantala uit Alkmaar die misschien iets op werkgebied kan betekenen.

Fela (7 jaar, Amsterdam) vraagt haar moeder bijna dagelijks: 'wanneer komt ons gezin nou?'

Annechien mailde Noor en Omar om ze te bedanken voor al het werk achter de bar en in de keuken. Noor mailde onmiddellijk terug: je hoeft mij niet te bedanken, we vinden het zo mooi om hierbij te horen.

Op 6 maart zijn tien nieuwe gezinnen aan elkaar voorgesteld, maar hebben ook tien gezinnen van vorig jaar laten zien dat er een netwerk is ontstaan, een kleine familie. Een sneeuwbaleffect. Het geeft een sterk gevoel. Het is een begin van iets heel moois. Van bijzondere verhalen, sterke verbintenissen en werelden die bij elkaar komen.

Een audioportret van Lucia en Jossef

2010-12-19T23:13:00.000+01:00

MAMMA'S & PAPPA'S, Jossef & Lucia from Meneer de Leeuw on Vimeo.

Een audioportret van Noor, Omar, Mohammed en Mahmoud

2010-12-19T23:11:00.001+01:00

MAMMA'S & PAPPA'S, Noor & Omar from Meneer de Leeuw on Vimeo.

Noor en Omar ontmoeten Annechien en Bas

2010-11-22T20:50:00.001+01:00

Vandaag interview ik samen met Mirka Noor en Omar en hun twee zoons Mohammed en Mahmoud over het project Pappa's en mamma's. Omar heeft een compleet ander beeld gekregen van de Nederlandse samenleving, voor hem is dit een keerpunt. Tot nu toe is het gezin in contact geweest met allerlei formele instanties en moet het gezin zich vooral aan allerlei regels houden op het azc, net als militairen zegt hij. Ze moeten stempelen, formulieren invullen en als ze een medewerker een kop thee aanbieden slaat deze dit professioneel af. Nu heeft hij gegeten, gepraat en gelachen met Annechien en Bas en de andere gezinnen uit het project. Als hij hier mag blijven ziet hij het helemaal zitten hier in Nederland, hij gaat een bakkerij beginnen. Hij wil nog veel vaker van dit soort ontmoetingen, het helpt hen de nare oorlog in Irak te vergeten. Mahmoud zegt nog heel zachtjes aan het eind van het interview, het duurt zo lang, dat is saai en niet leuk, ik hoop dat ik heel snel een status krijg en kan verhuizen naar een eigen huis.

Salim en Sara ontmoeten Pepik en Fleur

2010-11-22T20:44:00.009+01:00

Salim en Sara zijn gevlucht uit Irak en hebben twee zoons Mroan en Saif. Salim is ingenieur en gaf leiding aan 160 mensen. Sara werkte jarenlang als electrotechnisch ingenieur bij grote bedrijven in Bagdad. Nu wonen ze op een asielzoekerscentrum. Tijdens het project Pappa's en mamma's hebben we veel gepraat, dingen over de opvoeding van onze kinderen gedeeld. Sara vindt het gebrek aan privacy verschrikkelijk. Hun vierkamer appartement delen ze met nog een ander gezin. Voor de kinderen is het azc geen fijne plek om op te groeien. Salim is met Pepik mee geweest op tour op de Dag van de Duurzaamheid. Het windmolenpark en de icoonwoning vond hij heel inspirerend. Het was goed om weer eens met zijn vak bezig te zijn.

Servaes ontmoet Emma en Jan

2010-11-20T09:19:00.001+01:00

Een zeer religeuze houtsnijder uit Armenie ontmoet een briljante productontwerper uit de Zaanstreek. Interessante match. Servaes neemt Emma en Jan met hun tolk Gor en zoon Taron mee naar Amsterdam. Gor laat zich door Jan fotograferen biddend bij een Maria beeld in de Armeense kerk. Op de dam kijken ze verlekkerd naar Madame Tussaud, en polsen mij voor een bezoek, maar dat gaat me iets te ver, dan hoef ik alleen nog maar met een vlaggetje te zwaaien en ik ben de perfecte toeristen-gids. Taron (16) vertelt dat hij heel erg onder de indruk was toen hij een rococo stoel zag die door zijn vader gemaakt was.... "wow heet MIJN vader dit gemaakt?" Servaes heeft twee dochters van 8 en 9 jaar. De match met Jan en Emma verliep niet heel soepel. Door de taal was het lastig om echt met elkaar te communiceren. De leeftijd van de kinderen lag ver uit elkaar. Tijdens het project kregen Jan en Emma een huis aangewezen in Aalsmeer. Jan en Emma wilden stoppen met het project om zich volledig te kunnen richten op de nieuwe inrichting van hun huis. Servaes en ik gaan binnenkort met een fles wijn langs om ze te feliciteren met hun nieuwe plek.

'Bij het leven van Jan en Emma moet ik denken aan een achtbaan. Ze zijn nu aangeland aan het einde van de lange takelhelling, en staan op het punt met hun karretje naar beneden te roetsjen. Ze hebben hun armen al in de lucht.'

Lucia ontmoet Ricardo en Daria (niet op de foto)

2010-11-19T23:43:00.005+01:00

Lucia is al zeven jaar in Nederland met haar zoon Jossef van 8 jaar. Ze hebben op allerlei verschillende plekken gewoond. Toen Jossef drie jaar oud was zijn ze op straat gezet en door een kerk opgevangen. Nu zit ze na zes jaar weer in een azc, omdat hun dossier opnieuw geopend is. Jossef spreekt al heel goed Nederlands, dus gaat als een van de enige kinderen naar een Nederlandse school in de buurt. Hij wil radiopresentator worden. Wat een toeval dat ik Lucia en Jossef aan Ricardo, Daria en Sanaa heb gekoppeld. Ricardo maakt radio en heeft samen met Jossef op een zolder RADIO JOSSEF opgenomen. Ze hebben met zijn allen bij Ricardo en Daria Surinaams gegeten en zijn in een rondvaart geweest, Jossef raakte daar maar niet over uitgepraat. Hij raakt sowieso niet makkelijk uitgepraat:)

2010-11-17T22:12:00.000+01:00

Samen T-shirts maken als afsluiting

2010-11-07T22:22:00.001+01:00

De lekker Ethiopische kip staat in mijn koelkast, gelukkig was er ook nog pompoen soep over. Dat was een mooie avond. De kids hebben ongelooflijk veel mooie T-shirts gemaakt, ik had de opdracht natuurlijk veel te moeilijk gemaakt door iedereen te vragen een T-shirt voor elkaar te maken. Het is veel leuker om iets voor jezelf te maken:) Jossef en Igor besloten ieder een monster te maken en die dan te kopieren zodat ze precies hetzelfde T-shirt hadden, er ontstond een mooie discussie over vriendschap. De ouders maakten samen een tafelkleed, hele Hollandse kleden, met tulpen, Amsterdamse grachtenhuisjes en bij Sanaa maakte een prachtige tekening op het tafelkleed van Lucia. Noor sloot de avond af met een speech die zij had voorbereid. Dankjewel Petra van Your cup of T! En JJ voor de prachtige foto's en portretten die je van iedereen hebt gemaakt.

Eerste diner in Oost-Knollendam

2010-06-23T22:08:00.003+02:00

In de bus onderweg van het azc naar Oost-Knollendam is het stil. Iedereen is nerveus. De kinderen vragen waar we naartoe gaan. Ik leg uit. De weg wordt steeds landelijker, ouders ontspannen en genieten van de oude Hollandse boerderijen en zeilscheepjes op het meer.
In de tuin van Meneer de Leeuw staat een lange tafel klaar. De koeien staan pal aan het hek. Ik ben nerveus. Ik heb geen opening bedacht. In no time staat de tafel gevuld metKibbe uit Irak, Armeense koteletjes, Nederlandse couscous, Ethiopische pannenkoeken met hete kip en Tineke’s traditionele bietensalade met haring. Iedereen vertelt behoorlijk trots wat hij of zij gemaakt heeft. Bij de koffie eten we zelfgemaakte boterkoek van Servaes.